السيد البروجردي (مترجم: اسماعيل تبار / حسينى / مهورى)

677

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى)

1109 - ( 24 ) امام باقر عليه السلام و زيد بن على هر دو از پدرشان امام سجاد عليه السلام ، وى از پدرش امام حسين عليه السلام از پدرش امير مؤمنان عليه السلام روايت مىكنند كه فرمود : « هنگامى كه پيامبر اكرم عليه السلام در واپسين روزهاى زندگانى از شدت بيمارى سنگين شد . . . آن حضرت فرمود : اى بلال ! ابزار و وسايل مرا بياور ، ذوالفقار و زره‌ام - ذات الفضول - را بياور ، كلاه‌خودم - ذوالجبين - و پرچمم - عقاب - را بياور و نيزه و عصايم را بياور . بلال همهء اينها را آورد به‌جز زره آن حضرت را كه در آن هنگام ، رهن بود . . . » 1110 - ( 25 ) اسماعيل از موسى بن جعفر عليه السلام از پدرش عليه السلام از نياكانش عليهم السلام روايت مىكند كه امير مؤمنان عليه السلام فرمود : « يك نفر يهودى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله تعدادى دينار طلبكار بود و آنها را درخواست كرد . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : اى يهودى ! من چيزى در اختيار ندارم كه به تو دهم . مرد يهودى گفت : اى محمد ! من از تو جدا نمىشوم تا به من بپردازى . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : پس در اين هنگام من در كنارت مىنشينم . . . اين ماجرا ادامه مىيابد تا آنجا كه مرد يهودى گفت : آگاه باش ، به خدا سوگند ! رفتارى كه من با تو داشتم تنها به اين دليل بود كه ويژگىات را در تورات مشاهده كنم ؛ زيرا من در تورات خوانده‌ام ، محمد بن عبدالله ولادتش در مكه و هجرتش به طيبه - مدينه - است . او بداخلاق « 1 » و تندخو و پرخاشگر نيست . خود را به فحش و سخن زشت نمىآرايد ( آلوده نمىكند ) و من گواهى مىدهم كه معبودى جز خداى يكتا نيست و تو فرستادهء خدا هستى و اين اموال من است . بر اساس دستور خدا دربارهء آنها عمل كن و آن مرد يهود ، اموال فراوانى داشت . » 1111 - ( 26 ) مفضل بن عمر حديث بلندى از امام صادق عليه السلام دربارهء رجعت روايت مىكند در بخشى از آن حديث امام صادق عليه السلام به بيان شكايت حضرت فاطمه عليها السلام به پدرش و بازگو كردن ماجراى ابوبكر مىپردازد . تا آنجا كه از قول حضرت فاطمه نقل مىكند كه فرمود : « . . . سرگرم شدن اميرمؤمنان عليه السلام به وفات پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ، گرد آوردن همسرانش و دلدارى دادن به آنها ، جمع‌آورى قرآن و مرتب كردن آن ، پرداخت بدهى پيامبر صلى الله عليه و آله و عمل به وعده‌هايش كه آن هشتاد هزار درهم بود و براى اين كار اموال نو وكهنه‌اش را فروخت و با آن بدهىهاى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله را از جانب وى پرداخت . . . »

--> ( 1 ) . در كتاب « بفضّ » است كه اشتباه است و « بفظّ » صحيح است ؛ چنانچه در امالى صدوق نيز همين گونه است .